justynajastrzebska_psychologPo całym dniu zabawy ze swoimi dziećmi rodzicom należy się odpoczynek. Z resztą maluchy również powinny odpocząć i smacznie zasnąć. Co zrobić jednak, gdy nasze pociechy nie zamierzają spać i szukają wymówek? O tym w rozmowie z psychologiem Panią Justyną Jastrzębską z VillaMedic – Centrum Terapii VillaMedic z siedzibą w Warszawie.

Marlena Wilkowska: Jak prawidłowo przygotować dziecko do snu? Mowa o dzieciach 4 –letnich i starszych

Justyna Jastrzębska:Po przejściu około 2,5/3 lat dziecko przechodzi metamorfozę odnośnie charakteru, jakie przybierają jego problemy ze spaniem. W tym wieku najczęściej sprawdzającym się antidotum jest wprowadzenie relaksacji. Tzn. odejście od jakiejkolwiek aktywności fizycznej, która pobudza dziecko do zabaw, a nie wręcz odwrotnie – usypia. W wieku 4 lat warto byłoby uczyć dziecko samodzielności np. w kwestii przeglądania książek (rodzic może być przy tym obecny, ale dziecko ma tu wieść prym). Będzie to początek do tego, by w dziecku wzbudzić ciekawość poznawczą odnośnie dostępnej literatury, które może już samo czytać mając 5 czy 6 lat. Wiek 8 czy 9 lat może przynieść kolejne problemy – bunt z uwagi na dłuższą zabawę lub czas z rodzicami. Wówczas jest to dobry moment, by zaakcentować przy dziecku zmianę w godzinie pójścia spać, tzn. wydłużenie czasu zabawy.

M.W: Co robić, gdy dziecko boi się w samotności zasypiać?

J.J.: Najlepszym sposobem jest umowa z dzieckiem, w której będzie zawarte to, jaki czas mogą poświęcić dziecku przed zaśnięciem. Warto jest przypominać dziecku w momencie przygotowywania się do snu, jaki czas pozostał albo co jeszcze wspólnie można zrobić do czasu wyjścia rodzica z pokoju. Oprócz tego można skupić się na zakupie maskotki, która będzie ,,superbohaterem” dziecka w sytuacjach, w których pozostanie samo. Z arsenałem w postaci latarki i zabawki ,,superbohatera” dziecku żaden sen nie powinien być straszny. Oczywiście istotną rzeczą jest w tym momencie nastawienie rodzica, odpowiednia intonacja i to, w jaki sposób rodzic okaże zrozumienie dziecku w jego problemie. Ważna w tej sytuacji (jak i w całym wychowywaniu) jest oczywiście konsekwencja. Jej brak prowadzi do pogłębienia się każdego problemu, z którym zmaga się dziecko. Brak konsekwencji oznacza utrzymywanie problemu dziecka.

sleep-531205_960_720M.W.: Nasza pociecha boi się ciemności. Jak jej wytłumaczyć, że nie ma w niej nic niepokojącego?

J.J.: Tego typu lęki najczęściej pojawiają się w połowie czwartego roku życia. Najważniejszą kwestią jest zrozumienie i życzliwe podejście do problemu dziecka, które w tym okresie może być dla niego najtrudniejszym doświadczeniem. Największym sprzymierzeńcem w tej kwestii będzie dla rodziców zamontowanie lamp nocnych, które mogą zostać zapalone na czas zasypiania dziecka. Obecnie można nabyć specjalne obrazki, które świecą w ciemności, dając delikatny półmrok, oświetlający wnętrze sypialni. Dobrym sposobem na uspokojenie dziecka jest kupno latarki, z której będzie mogło skorzystać, kiedy zajdzie taka potrzeba.

M.W.:   Maluch budzi się w nocy i chce kontynuować sen w łóżku rodziców. W jaki sposób należy powiedzieć mu, że jego miejsce do snu jest w jego pokoju?

J.J.: Spanie dziecka kolejną noc w łóżku rodziców prowadzi do poszerzenia się nawyku spania nie w swoim łóżku, który może wpłynąć na utrudnienie zasypiania dziecka w samotności w późniejszym czasie (nie ma tu mowy o sporadycznych sytuacjach, które warto zaakceptować, jak np. burza, zły sen, itp.). Ponadto istotną kwestią jest również to, że zbyt częste przebywanie malucha w nie swoim łóżku prowadzi do frustracji rodziców, odnoszącej się do braku kontaktów intymnych między sobą. Objawia się to często rozdrażnieniem, a w rezultacie konfliktami małżeńskimi, które i tak w efekcie końcowym pośrednio będą również wpływać na dziecko w negatywny sposób. Rodzice powinni tłumaczyć dziecku, że każdy członek rodziny ma swoje miejsce do spania. Można ponaklejać w domu oznaczenia łóżek. Kreatywnym pomysłem mogłoby być również indywidualne ozdabianie swojego łóżka, czy pójście z dzieckiem do sklepu i wybranie przez niego akcesoriów, które mogą go zachęcić do spędzania nocy w swoim łóżku. Warto byłoby również prowadzić częste rozmowy z dzieckiem na temat tego, co może zrobić, kiedy obudzi się w nocy w zamian za przyjście do łóżka rodziców. Warto również zauważać każdy progres dziecka i potrójnie go akcentować przez duże pochwały albo nawet specjalnie wykonaną tablicę motywacyjną.

11988780_138902356473949_6917560437496657627_n

Podobne Posty

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany